Suzuki Grand Vitara (1992 - 2005)

Hoe goed is een Suzuki Grand Vitara?

Tijdens het Terreintreffen werd de Vitara haastig in ontvangst genomen. De uitvoering of het uiterlijk deden er niet toe, de auto was alleen maar vervoer van modderig A naar zanderig B. En dat deed de Grand Vitara prima. Het "instapparcours" vormde geen enkel probleem. Later werd de hoofdrolspeler van die dag ook probleemloos gevolgd over het off-road parcours in het nabij gelegen bos. Alleen is de Grand Vitara bepaald geen kleine auto en daarom moest soms voor een alternatieve route worden gekozen als het pad te smal werd. Pas bij serieus diep water of dikke modder moest de Vitara zijn meerdere erkennen in de SJ410.

Over de gehele dag werd nog geen 5 km afgelegd, maar als terreinauto had de Grand Vitara zich bewezen. Dit is geen "nepper", maar dankzij permanente vierwielaandrijving, lage gearing, veel bodemvrijheid en grote in- en uitloophoekhoeken een echte terreinauto die een flink eind in het terrein komt.

Snelweg, file en stadsverkeer

Dan nu de dagelijkse praktijk met snelweg, file, stadsverkeer en een ritje naar de supermarkt. Bovendien geeft een langere test de kans de auto eens rustig te bekijken. De Grand Vitara is al heel wat jaren op de markt en dat is te zien. Niet dat de auto er ouderwets uitziet, maar vooral het interieur is merkbaar het product van jarenlange verbetering en evolutie. De opzet is daarom soms wat rommelig, omdat te zien is dat achteraf is gezocht naar ruimte extra voor knoppen, bakjes en vakjes.

Het zicht in de binnenspiegel wordt beperkt door het reservewiel en de hoofdsteunen van de achterbank. De zit achter het stuur is er niet minder om. De Grand Vitara voelt achter het stuur zoals een terreinauto hoort te voelen: vorstelijk en hoog. Ook achterin maakt de "Grand" Vitara de naam waar.

Terwijl voor het terreinrijden het topmodel, de 2.5 liter V6, beschikbaar werd gesteld, valt de keuze voor dagelijks gebruik op de recent geïntroduceerde diesel. De Vitara is geen kleintje en ook de stroomlijn is niet optimaal, dus als het zuiniger kan dan graag. De 2 liter diesel maakt een ouderwets nagelend geluid.

Het gedrag is dat van een echte terreinauto. De trekkracht is enorm, maar de agressie nihil. Daarom moet soms flink gas worden gegeven om vlot met het verkeer mee te komen. De motor bouwt het vermogen zo op dat al bij lage toeren veel kracht beschikbaar is. Op die manier kan de bestuurder het gas gemakkelijk doseren voor een perfecte balans tussen slip en grip; precies wat nodig is voor terreinrijden. Dit is echter geen fijngevoelige diesel voor de stijlgevoelige imago-rijder die alleen maar het uiterlijk van een terreinauto zoekt, maar niet de mogelijkheden ervan. Het hele mechaniek voelt wat minder geraffineerd dan dat van veel moderne SUV's ("nep terreinauto's").

Ook het weggedrag is meer dat van een terreinauto dan van een personenauto, alhoewel verdienstelijk. Het gedrag in de bochten scoort een dikke voldoende. Daar komt bij dat de Vitara zich gemakkelijk laat aanvoelen en de bestuurder snel genoeg weet wat wel en niet kan. Juist geciviliseerde terreinauto's die alleen maar zijn bedoeld voor de snelweg, laten zich door alle aanpassingen nauwelijks aanvoelen en kunnen de bestuurder een vals gevoel van zekerheid geven. Wanneer de grens van de Vitara wordt overschreden, kondigt dat zich aan. De Grand Vitara heeft zich bewezen: goed op de buitenweg, beter in het terrein.

Conclusie

Hoe goed is een Suzuki Grand Vitara? Dat ligt er aan wat de koper er van verwacht. Als imago-auto scoort de Grand Vitara gegarandeerd op het stoere uiterlijk. Er zijn echter vele terreinauto's met een stoer voorkomen. Die auto's moeten het alleen van hun imago hebben, want er is zo veel aandacht besteed aan de rijeigenschappen op de verharde weg dat de terreinkwaliteiten bijna zijn vergeten. In veel gevallen zal dat een dankbare keuze zijn. Wie echter op zoek is naar een echte terreinauto, die het stoere uiterlijk werkelijk kan omzetten in daden, heeft aan de Grand Vitara een hele goede.